[ « 83 » ] [ هاشم بخارايى ] [ متوفى 1012 ق / 1603 م ] هاشم ، عالى حضرت قدّوسى منزلت ، مجمع الفضائل و الكمالات و منبع العزّ و السّعادات المتخلّص بعواطف الملك البارى ، خواجه هاشمى مزارى احرارى - روّح اللّه روحه - اسم شريف خود را ، تخلّص اشعار لطيف گردانيده ، جوهريان چارسوى فصاحت و بلاغت را روز بازارى مىدادند . حضرت خواجه از اولاد عظام و احفاد كرام حضرت قطب الابرار ، خواجهء احراراند - قدّس سرّه - ذات با بركات ايشان ، در جميع علوم رتبهء عالى و مرتبهء متعالى داشت . اكثر موالى با وجود مولويت از خوان افضال ايشان ، بهره‌ور مىگرديدند و از خرمن احسان ايشان ، خوشه‌اى مىچيدند ، طبع دقيق و سخنان به تحقيق داشتند ، بر شبستان خيال فتاحى نيشابورى رساله‌اى نوشته‌اند و آن را موسوم به : شمع شبستان ، گردانيده‌اند كه به اعتبار لطافت عبارات و نزاكت استعارات در صورتى است كه طبع سليم و ذهن مستقيم را ، از قبول معانى آن چاره نيست . اوصاف كمال و نعوت جلال

--> ( 83 ) . خواجه هاشمى مزارى احرارى ، شيخ الاسلام بخارا و نتيجهء خواجه عصمت اللّه بخارايى و نبيرهء خواجه محمد پارسا بوده و اجداد امجاد ايشان هميشه شيخ الاسلام و صاحب سجاده و از فقيهان و اهل حديث بوده‌اند : هفت اقليم ، 3 / 436 ؛ تذكرهء حسينى ، ص 363 - 364 ؛ ترجمهء مجالس النفايس فخرى ، ص 144 - 145 ؛ الذريعه ، 9 / 4 / 1287 و 1289 ؛ تحفهء سامى ، ص 38 ؛ آتشكدهء آذر ، ص 342 ؛ شمع انجمن ، ص 533 ؛ تذكرهء روز روشن ، ص 773 ؛ لغت‌نامهء دهخدا ، ذيل هاشمى ؛ هفت‌آسمان ، ص 149 ؛ فرهنگ سخنوران ، 2 / 995 ؛ مذكر احباب ، ص 180 ، 379 ؛ بدايع الوقايع ، 1 / 165 ، 211 ، 234 ، 255 ، 258 و 2 / 179 ؛ كاروان هند ، 2 / 1539 - 1540 حاشيه ؛ دانشنامهء ادب فارسى در آسياى مركزى ، 1 / 914 ؛ نشتر عشق ، 5 / 1773 - 1774 ؛ تذكرهء منتخب اللطائف ، ص 434 .